هدف بعثت انبيا هدف از بعثت پيامبران و امامت امامان تربيت بشر و رشد انسان و كمال بنى آدم بوده و انبياى بزرگ حق و عاشقان حضرت معبود ، در اين راه از هيچ كوششى دريغ نورزيده و از انسان‌ها توقع اجر و مزدى جز آراسته شدن آنان به واقعيّت‌هاى الهى و به دست آوردن خير دنيا و آخرت نداشتند . فَانَّ اللّهَ بَعَثَ مُحَمَّداً صلى الله عليه و آله بِالحَقِّ لِيُخْرِجَ عِبادَهُ مِنْ عِبادَةِ عِبادِهِ الى عِبادَتِهِ ومِنْ عُهُودِ عِبادِهِ الى عُهُودِهِ وَمِنْ طاعَةِ عِبادِهِ الى طاعَتِهِ وَمِنْ وِلايَةِ عِبادِهِ الى وَلايَتِهِ « 1 » . خداوند بزرگ ، محمّد صلى الله عليه و آله را در ميان جامعهء انسانى به حق برانگيخت تا بندگانش را از بندگى قلدران و زورمندان به بندگى حق هدايت كند و از تعهدات طاغوتيان به پيمان‌هاى الهى رهنمون گردد و از پيروى ستمگران به پيروى خدا برساند و از حكومت ننگين ظالمان به حكومت الهى راهنمايى فرمايد . اين هدف مقدس - كه عبارت بود از آزادى انسان از تمام قيود هواى نفس‌طاغوت و طاغوتيان و شياطين و زورمداران - جز با امر به معروف و نهى از منكر قابل تداوم نبود و در عين اين كه اين دو حقيقت در گرو مايه‌هاى سنگين بود ولى عاشقان حضرت دوست فقط و فقط به خاطر خدا و زنده ماندن اهداف انبيا و امامان و آزادى انسان ، دست از امر به معروف و نهى از منكر برنداشتند و در اين راه در برابر ضربه‌هاى مالى و جانى و دچار شدن به زندان‌ها و تبعيدها پايدارى و

--> ( 1 ) - الكافى : 8 / 386 ، خطبة لِأميرالمؤمنين عليه السلام ، حديث 586 ؛ بحار الأنوار : 74 / 367 ، باب 14 ، حديث 34 .